PUBLICATIONS

Play is haar eerste museale overzichtsten-toonstelling. Gekozen is voor een presentatie aan de hand van vier thema’s verspreid over zes ruimten: Gender & identiteit, Vechten & vluchten, Lust & schaamte en Onmacht & geweld. Dat elk thema uit twee begrippen bestaat, is veelzeggend. Het werk van Muller laat zich lastig

Er is een moeder. Mijn moeder. Vroeger vergiste zij mij vaak met de naam van haar broer, mijn oom. En dat was ook altijd wel iets bijzonders. Een soort eer. Alsof er een aangeboren verwantschap bestond tussen mij en mijn avontuurlijke, Kuifje-achtige oom. Door op hem te lijken, was ik

Tamara Muller’s faces are almost always her own. They are stylized but rendered with an uncanny realism. Other parts of the canvas may be blocked in with simple brushwork or even left unfinished, because it is those faces that matter. They are not self portraits in the basic sense. Each

Vervangkinderen krijgen daardoor onbewust een onmogelijke opdracht mee: het moet datgene geven wat zijn ouders nodig hebben om te kunnen helen in hun rouw. Dat doet iets met de identiteit van het vervangkind.Vincent van Gogh worstelde als vervangkind met hetzelfde. Tamara Muller (Wehe-Den Hoorn, 1975) ontdekte dat ook zij een